Echaust Walenty (1885–1972)

Urodził się 21 I 1885 r. w Stęszewku (USC Jerzykowo). Był synem Józefa (ur. 27 II 1840, zm. 12 I 1899) i Petroneli z d. Średzińskiej (ur. 1845, zm. 10 IV 1916).

Ukończył 8 klas szkoły ludowej, po czym zdobył zawód cieśli. Nie pracował w nim jednak długo, bowiem już w 1909 r. wstąpił do służby na kolei. W 1914 r. został powołany do armii niemieckiej. Służył w 9. kompanii 78. Pułku Piechoty Landwehry. Szeregowy. W walce pod Verdun został lekko ranny (lista strat Prusy nr 428 z 13 I 1916 r.). Był leczony w lazarecie w Berlinie aż do końca wojny. Zaraz po powrocie z armii niemieckiej wstąpił (28 XII 1918 r.) ochotniczo do Straży Ludowej w Pobiedziskach pod Poznaniem. Pod dowództwem Meissnera pełnił wartę ochronną przy poczcie, magistracie i innych obiektach użyteczności publicznej.

Rodzina Echaustów. Zbiory rodzinne via Witold Borowski.

Uczestniczył w organizowaniu oddziałów powstańczych w Pobiedziskach, a później w walkach o okolice stacji Poznań Wschód. Walczył pod dowództwem Czerwińskiego i Piątkowskiego, obaj również pochodzili z Pobiedzisk. Uczestniczył w zdobywaniu Inowrocławia. Tu odnowiła mu się rana, która przez wiele kolejnych lat nie chciała się ostatecznie zagoić. Pod bronią pozostawał do 26 III 1919 r.

Walenty Echaust. Zbiory rodzinne via Witold Borowski.

Po zwolnieniu z wojska, w 1920 r. podjął pracę na PKP jako kolejarz na stacji Pólko (k. Pniew). Został zweryfikowany przez Związek Powstańców Wielkopolskich 1918/1919 – Zarząd Główny w Poznaniu. Całe swoje życie zawodowe związał z koleją.

Podczas II wojny światowej był wielokrotnie przesłuchiwany przez policję, jednak szczęśliwie uniknął surowszych represji.

Walenty Echaust – życiorys. Zbiory rodzinne via Witold Borowski.
Złote gody Marianny i Walentego Echaust. Zbiory rodzinne via Witold Borowski.

Będąc na emeryturze, przeprowadził się do Sierakowa i zamieszkał na ul. Dworcowej 1. W 1960 r. obchodził z żoną jubileusz 50-lecia ślubu (złote gody), a w roku 1970 – jubileusz 60-lecia (diamentowe gody). Od 1957 r. należał do ZBoWiD. Na krótko przed śmiercią został awansowany na stopień podporucznika. Zmarł 12 VI 1972 r. w Sierakowie i został pochowany na miejscowym cmentarzu parafialnym.

Walenty Echaust. Zbiory rodzinne via Witold Borowski.

Żonaty (ślub w 1910 w Pobiedziskach) z Marianną z d. Tomczak (ur. 10 VIII 1891 w Tucznie, zm. 18 VI 1975, córką Tomasza i Marii z d. Tomczak). Dzieci: Teresa (ur. 1911), Józef (ur. 1914), Leokadia (ur. 1920), Zygmunt (ur. 1930).

Jego syn Józef, zmarły tragicznie 17 IX 1936 r. w wieku zaledwie 22 lat, był poetą, członkiem Wiecznego Pióra i Akademickiego Koła Szamotulan; swoje wiersze publikował między innymi w „Gazecie Szamotulskiej” w latach 1934–1936.

Odznaczenia: Wielkopolski Krzyż Powstańczy (URP nr 02.19-0.46 z 19 II 1958), Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie (1960).

www.expansa.pl

Źródła: APP, zesp. 1415, sygn. 407: Życiorysy powstańców wielkopolskich, litera E, s. 4; zesp. 1863, sygn. 34: Księga urodzeń, s. 7; AP RP, Nominacje na stopień oficerski. Uchwała W 4/72; Lista odznaczonych WKP, opr. WTG „Gniazdo”; zdjęcia dokumenty i informacje od Krystyny Nawrockiej i Haliny Echaust; des.genealogu.net [14 IV 2018].

Witold Borowski, Roman Chalasz

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

2 × pięć =